॥अथ प्रथमोऽध्यायः॥
॥प्रथमः पादः॥
वृदधिरादैच्।
अदेङ् गुणः।
इको गुणवृद्धी।
न धातुलोप आर्धधातुके।
क्ङिति च।
दीधीवेवीटाम्।
हलोऽनन्तराः संयोगः।
मुखनासिकावचनोऽनुनासिकः।
तुल्यास्यप्रयत्नं सवर्णम्।
नाज्झलौ।
ईदूदेद्द्विवचनं प्रगृह्यम्।
अदसो मात्।
शे।
निपात एकाजनाङ्।
ओत्।
सम्बुद्धौ शाकल्यस्येतावनार्षे।
उञः।
ऊँ।
ईदूतौ च सप्तम्यर्थे।
दाधा घ्वदाप्।
आद्यन्तवदेकस्मिन्।
तरप्तमपौ घः।
बहुगणवतुडति सङ्ख्या।
ष्णान्ता षट्।
डति च।
क्तक्तवतू निष्ठा।
सर्वादीनि सर्वनामानि।
विभाषा दिक्समासे बहु्व्रीहौ।
न बहुव्रीहौ।
तृतीयासमासे।
द्वन्द्वे च।
विभाषा जसि।
प्रथमचरमतयाल्पार्धकतिपयनेमाश्च।
पूर्वपरावरदक्षिणोत्तरापराधराणि व्यवस्थायामसञ्ज्ञायाम्।
स्वमज्ञातिधनाख्यायाम्।
अन्तरं बहिर्योगोपसंव्यानयोः।
स्वरादिनिपातमव्ययम्।
तद्धितश्चासर्वविभक्तिः।
कृन्मेजन्तः।
क्त्वातोसुन्कसुनः।
अव्ययी भावश्च।
शि सर्वनामस्थानम्।
सुडनपुंसकस्य।
न वेति विभाषा।
इग्यणः सम्प्रसारणम्।
आद्यन्तौ टकितौ।
मिदचोऽन्त्यात्परः।
एच इग्घ्रस्वादेशे।
षष्ठी स्थानेयोगा।
स्थानेऽन्तरतमः।
उरण्रपरः।
अलोऽन्त्यस्य।
ङिच्च।
आदेः परस्य।
अनेकाल्शित्सर्वस्य।
स्थानिवदादेशोऽनल्विधौ।
अचः परस्मिन्पूर्वविधौ।
न पदान्तद्विर्वचनवरेयलोपस्वरसवर्णानुस्वारदीर्घजश्चर्विधिषु।
द्विर्वचनेऽचि।
अदर्शनं लोपः।
प्रत्ययस्य लुक्श्लुलुपः।
प्रत्ययलोपे प्रत्ययलक्षणम्।
न लुमताङगस्य।
अचोऽन्त्यादि टि।
अलोऽन्त्यात्पूर्व उपधा।
तस्मिनिति निर्दिष्टे पूर्वस्य।
तस्मादित्युत्तरस्य।
स्वं रूपं शब्दस्याशब्दसञ्ज्ञा।
अणुदित्सवर्णस्य चाप्रत्ययः।
तपरस्तत्कालस्य।
आदिरन्त्येन सहेता।
येन विधिस्तदन्तस्य।
वृद्धिर्यस्याचामादिस्तद् वृद्धम्।
त्यदादीनि च।
एङ प्राचां देशे।
॥इति प्रथमः पादः॥
॥ वाग् यज्ञेन कल्पताम् ॥
